آقای مشایی، تو دشمن دین خدا و مردمی!
نامه یک استاد فلسفه و عرفان اسلامی به آقای مشایی
با سلام به برادر مجاهد و مظلومم، جناب آقای مشایی. آنچه این روزها شاهد آن هستیم، گرچه در تاریخ سی سال گذشته همواره شاهد آن بوده ایم، اما چنین توحشی بر علیه یک تن، چنان غریب و حیرت زاست که شاید بدین جهت در طول سی سال گذشته یکه و بی نظیر باشد. آنچه این روزها بر شما میرود حکایتی است که در آینده و آیندگان بهتر و عمیقتر به تحلیل آن خواهند نشست. اگر امروزه اهالی سیاست و رسانه دست در دست یکدیگر قصد تخریب و تکفیر تو را دارند، فردا که خورشید حقیقت از پرده بیرون آید، چون خفاشان به دهلیزهای فریب و نیرنگ خود خواهند خزید.
اگر امروز اهالی سیاست و رسانه کمر همت بسته اند تا تو را فاسق و فاجر بشناسند، فردا که حقیقت دین آشکار شود و مکر مکاران به خودشان بازگردد، خواهیم دید که چه کسانی فاسق و فاجرند.
اگر امروز چپ و راست، اصول گرا و اصلاحطلب در بد نام کردن تو متفق القولند، فردا که ماهیت مشترک هر دو جماعت برای عموم مردم آشکارتر شد تو رستگارترین و آزاده ترین مردمان خواهی بود.
خداوند تبارک و تعالی شاهد است بارها و بارها مطالب و گفته هایتان را دنبال کرده ام و دردمندی شما را نسبت به دین و فرهنگ اسلامی آزموده ام. این عجب نیست که در این مرز و بوم، اهل سیاست و رسانه همه با هم شما را بزرگترین دشمن میدانند. اما آنها که از دام دروغ و نفاق رسته اند نیک میدانند که دشمنی این »همه و همه» با تو یک دلالت آشکار دارد و آن اینکه تو مانند این همه و همه نیستی. آری تو دشمن مردمی برای آنکه با این همه و همه نیستی. تو دشمن مردمی برای آنکه با چپ و راست و اصولگرا و اصلاح طلب هم پیمان نشده ای. تو دشمن مردمی برای آنکه با احمدی نژاد و در کنار او ایستادی. تو دشمن مردمی، برای آنکه ایران را نه در برابر اسلام میدانی و نه آن را خوار و ذلیل فرض میکنی. تو دشمن مردمی برای آنکه برای ایران و ایرانی عزت و افتخار می خواهی. تو دشمن مردمی برای آنکه در دایره قدرت کفتاران وارد نشدی و دل به آینده ای سپرده ای که شاید تنها قلیلی از مردان امروز بدان ایمان دارند. تو دشمن مردمی برای آنکه ایمان به غیب داری و غیب را نه در کتابها و صفحات کاغذ، بل در حیات زنده و آیات تکوینی حق تعالی می جویی. تو دشمن مردمی، برای آنکه هرگز ریاکارانه و چاپلوسانه به شعایر دینی متمسک نشدی و هرگز اهل فریب نبودی. تو دشمن دین خدایی برای آنکه هرکه در سرایت درآید نانش میدهی و از ایمانش نمی پرسی. تو دشمن دین خدایی برای آنکه عملا پیرو ولایتی ولی هرگز او را در امور سیاسی هزینه نمی کنی. تو دشمن مردمی برای آنکه از طلوع بامداد تا نیمه های شب با احمدی نژاد ایستاده ای و در شبانه روز تنها سه یا چهار ساعت میخوابی. تو دشمن دین خدایی برای آنکه به کمال انسانی در آینده امیدواری. تو دشمن مردمی برای آنکه رحمت الهی را عام میدانی. تو دشمن دین خدایی برای آنکه میدانی در فرهنگ باید با تفکر و تذکر کار کرد نه با چماق. تو دشمن مردمی برای آنکه مردم را دوست داری و به ایران عشق می ورزی.
آری برادر مجاهد و دردمندم، گرچه همه و همه دست به دست هم داده اند تا تو را در زاویه ای برانند و بد نامت کنند، اما اینان از مکر الهی غافلند که دیر نباشد عذابی دردناک این همه و همه را در برگیرد. باشد که ما از رستگاران باشیم.
((اللهم انا نشکو الیک فقد نبینا صلواتک علیه و آله و غیبة ولینا و کثرة عدونا و قلت عددنا و شدة الفتن بنا و تظاهر الزمان علینا.))
دوستدار و همدل شما
اکبر جباری